Actueel Interview met docent Carolina Lavarias over Gepersonaliseerd Onderwijs

Interview met docent Carolina Lavarias over Gepersonaliseerd Onderwijs

“Het voelt een beetje als parachutespringen”

Carolina Lavarias is docent op het Dr. Nassau College in Norg. Carolina ontwikkelde als beginnend docente de overtuiging dat goed onderwijs betekent dat leerlingen de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen op een manier die bij hen past en waarbij onderwijs gebaseerd is op talent. In de praktijk leek het onderwijs naar haar smaak meer op een voortvloeisel uit de industriële revolutie waar de massa de norm bepaalde en waar het vak waar jonge mensen het meest mee worstelden het hoogst haalbare niveau bepaalden. Voor haar is de stap naar gepersonaliseerd onderwijs dan ook logisch.

Carolina: “De essentie van gepersonaliseerd onderwijs is dat je echt elke leerling individueel kan bedienen op zijn talenten, zijn leerbehoeften en op zijn zwakke punten. Elke leerling krijgt zijn eigen leerweg. We zijn allemaal anders en we hebben allemaal eigen doelen die we op onze eigen manier bereiken. Gepersonaliseerd onderwijs maakt dit mogelijk. Het draait niet meer om massaproductie, een uitvloeisel van de industriële revolutie, maar het gaat om de persoonlijk behoefte.”

“Jonge mensen worden zich bewust van hun talenten en van hun zwakke punten en ze leren deze te benutten in plaats van zich aan te passen aan de heersende norm. Wij hebben geleerd om binnen de kaders te blijven. Maar gepersonaliseerd onderwijs heeft geen kaders. Je leert jezelf te durven zijn en je te richten op wat jij wilt.”

In Norg is het gepersonaliseerd onderwijs gestart met ingang van schooljaar 2016-2017. Op de vraag of het loopt zoals ze had verwacht antwoordt Carolina ontkennend. “Natuurlijk niet, dat doet het nooit. Al tijdens mijn opleiding creëerde ik mijn visie op goed onderwijs en ik heb nog steeds mijn persoonlijke utopische beeld van hoe onderwijs ingericht zou moeten worden. Je hebt echter altijd te maken hebt met de menselijke factor, iedereen heeft eigen opvattingen. Daar moet je rekening mee houden en het maakt je rijker.”

Mooie ontwikkelingen dus in het onderwijs. Toch zijn we er nog niet. “De regels moeten veranderen. De regelgeving waar we in het onderwijs mee werken stamt uit 1993. Hierin wordt het hoogst haalbare niveau bepaald door de tekortkomingen. Dat past niet in deze ontwikkeling. Gepersonaliseerd onderwijs zou je een basis moeten geven en je de kans geven om je talenten te ontwikkelen om verder te studeren. Na je studie ben je niet klaar, je blijft werken aan je ontwikkeling."  

“Het is niet een weg die je besluit in te slaan en dan ben je er, het is een heel pad om daar te komen. Als docent moet ik iets aan mezelf veranderen, dat gaat niet van de ene dag op de andere. Dat geldt ook voor leerlingen die binnen het systeem leren werken. En dan is er ook nog de maatschappij die moet leren om op een andere manier te kijken naar onderwijs. Ik vergelijk dat wel met de Verlichting, de cultureel-filosofische en intellectuele stroming uit de 18e eeuw. Ergens zijn mensen begonnen met het stellen van vragen en nieuwe ideeën creëren. Dat veranderde de maatschappij. Zo gaat het nu ook, de vragen zijn gesteld, nieuwe ideeën zijn ontwikkeld en wij brengen de verandering in uitvoering.”

“Voor mij persoonlijk betekent dit allemaal dat ik uit mijn comfortzone moet stappen. Ik heb altijd een beeld gehad van mezelf als docent en dat kon ik in het reguliere onderwijs maar beperkt waarmaken. Nu ligt dat binnen bereik, we zijn hier en we gaan ervoor! Spannend is het wel want ik moet nu het wel waarmaken, mezelf ontwikkelen en het ondergaan. Het voelt een beetje als parachutespringen, voordat je er van kunt genieten moet je de sprong uit dat vliegtuig wagen.”